ล่องลอย
posted on 23 Mar 2009 17:32 by niyou2
ช่วงนี้ใช้ชีวิตแบบเรื่อย ๆ เอื่อย ๆ มาก(ถึงมากที่สุด)
หากนับจำนวนเวลาที่ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงแล้ว
คงไม่ต่ำกว่า 20 ชม. ต่อวันก็ว่าได้
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงปล่อยให้ชีวิต
มันล่องลอยได้เพียงนี้ ทั้งที่มีอะไรหลายอย่างที่ฉัน
จะต้องจัดการให้เข้าที่ หลังจากพลัดวันประกันพรุ่ง
มาหลายครั้งแล้ว
สถานะทางการศึกษาในตอนนี้ พูดได้ว่าฉันจบแล้ว
ได้เป็นบัณฑิตกับเขาซะที แต่ทำไมฉันไม่รู้สึกดีใจ
เหมือนกับคนอื่นเค้าเลย เพราะว่า.......
มันเมือนมีอะไรบางอย่างที่ ตามหลอกหลอนฉันอยู่เรื่อย
"รายงาน" คำนี้ที่มักจะมาแวะเวียนใน
ความฝันของฉันอยู่เรื่อย.............
ณ ตอนนี้ คงเกือบปีแล้วซินะ ที่ฉันกลับมาจากญี่ปุ่น
แต่ฉันยังไม่ได้ส่งรายงานผลการศึกษาที่ญี่ปุ่น
ให้ทางตึกหน้าของมอชอเลย
จะบอกว่ามันเหมือนมีอะไรบางอย่าง
กลั่นแกล้งไม่ให้ฉันลงมือทำ ก็คงไม่มีใครเชื่อ
แต่จากสาเหตุหลัก หรือเหตุผลเชิงลึกแล้ว
ก็คงเป็นความขี้เกียจส่วนบุคคล ที่ติดตัวฉัน
มาตั้งแต่กำเนิด และพอกพูนอย่างหนาแน่น
ชนิดที่เรียกได้ว่า มันได้กลายเป็นนิยามหนึ่ง
ในตัวฉันไปแล้ว
ความขี้เกียจไม่เข้าใครออกใคร (จริงมั้ย)
ทุกคนมีความขี้เกียจเป็นของตัวเอง
จะมากหรือน้อยนั้น เจ้าของความขี้เกียจ
คงจะรู้ดีที่สุด
"ทำอย่างไรให้ความขี้เกียจหายไปจากเรา"
ตอบได้เลยว่าไม่มีทาง ความขี้เกียจได้ฝังรากลึก
อยู่คู่ตัวเราไปแล้ว ไม่มีมนุษย์คนไหนที่ไม่เคยขี้เกียจ
(ฉันเชื่อว่าอย่างนั้นนะ)
การที่ความขี้เกียจหายจากเราไปในบางช่วงเวลานั้น
มันเป็นการปล่อยความขี้เกียจไปพักผ่อนต่างหาก
ใช้คำนี้น่าจะตรงตัวมากกว่า
แล้วจะปล่อยให้ความขี้เกียจไปพักผ่อนเมื่อไหร่
ก็ต่อเมื่อ....เรามีแรงบันดาลใจในการทำอะไรสักอย่างไงละ
ซึ่งตอนนนี้ฉันคิดว่า "ฉันมีแล้วละ"